Een poosje geleden alweer bezocht Lupineke de nieuwe
Streekdrachttentoonstelling in
Het Zeeuws Museum te Middelburg.
Volgde er, samen met nog zo’n twintig andere
belangstellenden, een leuke en interessante rondleiding die gegeven werd door een
aardige mevrouw. Maakte veel foto’s en genoot van de verhalen die bij de nieuwe
presentatie verteld werden.
Maar om nou te zeggen, dat deze expositie bij mij insloeg
als een bom.. nee, niet echt. Al was de presentatie van de Streekdracht
prachtig vormgegeven, daar lag het niet aan..
De foto’s die ik maakte bleven dan ook angstvallig in het
mapje staan.
En.. erover schrijven? Tja, maar.. wát dan precies … en
hoe..?
Het bleef bij denken… en langzaam werd de belevenis een herinnering.
Totdat ik eergisteravond tijdens een bijzonder gezellig
etentje met lieve vrienden in gesprek kwam met Betsy. Twee jaar
geleden is Betsy vanuit het Brabantse Land een nieuw leven begonnen in Zeeland.
(Wat ik overigens vreselijk dapper vind, maar dat is een ander verhaal!)
Sinds kort werkt ze met veel plezier bij het Zeeuws Museum.
Uiteraard had ze de Streekdrachttentoonstelling ook bekeken.. en… ze vond het
prachtig!!
Het zette ons aan het denken, zo samen, na de dis.
Voor haar, zonder enige binding met, of kennis van de
Zeeuwse Streekdracht en/of geschiedenis, bood de tentoonstelling prachtige
beelden, veel verhalen en een rijkdom waar ze blij van werd.
We kwamen al uitwisselend tot de conclusie dat ik zelf, nu
ik steeds meer ondergedompeld raak in de wereld van de Walcherse dracht - door
mijn werk bij de Kostuumcommissie van Het Walcherse Costuum - eigenlijk te veel
weet (of leer, misschien is dat beter gezegd) om onbevooroordeeld te zijn. (Zonder
hier overigens over op te willen scheppen, want ik ben nog maar een bróékje
vergeleken met de rest van de Kostuumcommissie ;))
Dat de tentoonstelling eigenlijk gewoon supermooi is!
En voor Betsy (en vele anderen) een geweldige kennismaking
met onze bijzondere Zeeuwse cultuur. Dat
dit voor mij gewoon anders ligt. Dat ik bevoorrecht ben door alles wat ik leer,
geleerd heb en nog steeds leer over de geschiedenis en details van de Zeeuwse
kleding. En daardoor heel anders naar deze tentoonstelling kijk..
Het werd een gedenkwaardige avond. Waarbij ik ontdekte, dat
het soms goed is onbevooroordeeld en onbevangen naar iets te kijken, en even al
je kennis en kunde te vergeten..
En meteen verdween het dilemma hoe ik nou verslag kon doen
van deze bijzondere tentoonstelling..
Waarvan acte J!